در كتاب خود فرمود : تبعات گذشته و آينده‌ات بخشوده است ؟ در جواب فرمود : أفَلا أكُونُ عَبْداً شَكُوراً . آيا بنده‌اى شاكر و سپاس گزار نباشم « 1 » ؟ امام صادق عليه السلام فرمود : كَانَ أبِى يُصَلِّى فِى جَوْفِ اللَّيلِ ، فَيَسْجُدُ السَّجْدَةَ فَيُطِيلُ حَتّى نَقُولَ : إنَّه رَاقِدٌ « 2 » . پدرم در دل شب نماز مىگزارد و چنان سجده را طولانى مىكرد كه ما گفتيم به خواب رفته است . اين همان حالاتى است كه بر اهل بيت عليهم السلام در مقام فناى فى اللّه دست مىداد به گونه‌اى كه نوعى تجرّد از اين جسم و دنيا پيدا مىكردند و اتصال روح مقدسشان در آن حالات ، اتصال آنان به روح اللّه شديدتر از اتصال شعاع آفتاب است به آفتاب بود « 3 » . در روايتى آمده : روزى حضرت امام باقر عليه السلام به محضر پدر بزرگوارش حضرت امام سجاد عليه السلام مشرّف شد و احساس كرد كه حضرت در عبادت و بندگى به جايى رسيده كه هيچ كس به آن مرحله نرسيده است ، صورتش از شب زنده دارى زرد شده ، ديده‌هايش از گريه به سرخى نشسته ، پيشانىاش پينه بسته و دو ساق پايش از كثرت ايستادن در نماز ورم كرده است !

--> ( 1 ) - الأمالى ، طوسى : 636 ، مجلس يوم الجمعة ، حديث 1314 ؛ المناقب : 1484 ؛ بحار الأنوار : 46 / 60 ، باب 5 ، حديث 18 . ( 2 ) - قرب الإسناد : 5 / 4 ؛ بحار الأنوار : 84 / 197 ، باب 12 ، حديث 4 . ( 3 ) - أَشَدَّ اتِّصالًا بِرَوْحِ اللّهِ مِنْ شُعاعِ الشَّمْسِ بِها الكافى : 2 / 166 ، حديث 4 .